Arif koltuğunu arkaya yatırmış ekranları izliyordu. Herhangi bir aksaklık çıkmadan nöbetini bitirebilse mutlu olacaktı. Şunun şurasında bir saati kalmıştı. Sessizlik Arif’i gevşetmiş ve koltukla iyice bütünleşmişti. Gözleri kapanmaya başlarken telef…